Vertrek 16 Oktober - 5 November 2006
Amsterdam - Kuching
Dag 1:
Maandag 16 Oktober 2006
Vertrek met Malaysia Airlines 12.00 uur met een boeing 747.
Onze medereizigers kennen we nog niet maar ze zitten wel in het hetzelfde vliegtuig.
Deelnemerslijst
- Mevrouw MWA Peters-Lange ,Marian
- De heer WTP van den Bergh , Willem
- Mevrouw GJPM van den Bergh , Grean
- Mevrouw G Drijfhout , Greet
- Mevrouw WD van Eenennaam , Willemien
- De heer A van den Anker , Adrie
- Mevrouw AC van den Anker-van den Heuvel , Atie
- De heer R van den Berg , Robin
- Mevrouw T van Eijk , Tamara
- De heer FA Daams , Frans
- Mevrouw HJM Otten , Mieke
- De heer P Palm , Peter
- Mevrouw I Palm-Kregting , Ilse
- De heer BJ van Kuik , Ben
- Mevrouw AJ van Kuik - van den Akker , Annett
- De heer GMH de Beer , Ger
- Mevrouw NAM de Beer-Boogaers , Noor
- De heer NL Sittrop , Nico
- Mevrouw FEL Sittrop-van Heuven van Staereling , Francien
- De heer F Redeker , Fred
- Mevrouw MBJ Redeker, Marian
Onze groep bestond uit 21 reizende mensen.
Dag 2,
Dinsdag 17 Oktober :
Aankomst Kuching
Kuching , (Betekend KAT)
Om 6 uur Maleisiesche tijd ('s morgens) komen we aan in Kuala Lumpur.
Nu nog even een paar uurtjes wachten om naar Kuching te vliegen.
Op het vliegveld valt het al op dat het superschoon is. Nergens ligt wat . En als er wat ligt dan wordt het meteen opgeveegd. We drinken een lekkere cappuchino.
De mannen zoeken een rookgelegenheid. Die vinden ze in de vorm van een hok die helemaal blauw van de rook is. Je hoeft zelf al geen sigaret op te steken maar gewoon meeroken. Wij bekijken ons achter een kopje cappucino hoe de mensen heen en weer lopen .
Na een paar uurtjes en Ringgits gepind te hebben gaan we met een soort treintje naar de andere kant van het vliegveld. Zo groot is het daar.
Daar stappen we na een controle weer in een kleiner vliegtuigje van Malaysia Airlines , Airbus MH 2504 om naar Kuching op Borneo te vliegen. Duurde ongeveer een uurtje.
We hebben er nog geen notie van hoe warm het is want overal is airco.
Op het vliegveld in Kuching worden we na de koffers te hebben gepakt opgewacht door de reisleider Martin en de Maleisische gids Alvin Danker. Hij heeft zijn Nederlandse naam te danken aan zijn Nederlands Grootvader maar hij spreekt helaas geen nederlands maar wel uitstekend engels.
Na kennis gemaakt te hebben met de rest van de groep stappen we het gebouw uit en krijgen natuurlijk een klap van de warmte. Mijn god wat heet heet. De druppels zitten al op ons voorhoofd en druipen zo naar beneden.
Onze koffers vlug in de met een airco uitgeruste toeristenbus gedaan en vlug instappen. Zo'n bus heet Bas Persiaran. Betekend Toeristenbus.
Zijn uitstekende nieuwe bussen. Na 10 jaar worden deze bussen gebruikt voor de bewoners zelf. Na een kort ritje door de stad van Kuching kwamen we aan bij het hotel. We konden ondertussen even genieten van de stad. Schoon. Daar kan Nederland nog wat van leren.
We kregen de sleutels van onze kamer en gingen meteen na ons even te hebben opgekalefaterd een stadstour maken om wakker te blijven. korte broek natuurlijk aan
want het was veel te warm om in je lange broek te blijven lopen.
We gingen naar een soort van museum waar we de stad en wat meer van de bevolking konden zien. Overal standbeelden van Katten.
Door kleine winkelstraatjes gelopen en naar een Chinese tempel die volgens de Feng Shui is gebouwd en de gebouwen rondom de tempel ook.
Kuching by Night
's Avonds hadden we een diner door Fox aangeboden in een restaurant waar we een chinese maaltijd geserveerd kregen. We kenden elkaar allemaal nog niet dus het was even aftasten. We zaten aan 2 ronde tafels. Er werd niet veel gezegd.
Nou als dat zo doorgaat hebben we een gezellige vakantie hihi.
Was een lekkere maaltijd en Martin vertelde ongeveer wat we gingen doen. Hij bleef tot aan Langkawi bij ons en dan moesten we het alleen doen. Oeioei als dat maar goed gaat.
Na de maaltijd gingen we op tijd naar bed want onze oogjes begonnen nu toch wel te pikken. Eindelijk lekker slapen pppfffttt.
In dit mooie hotel.
Holiday Inn Kuching
Jalan Tunku Abdul Rahman, PO BOX 2362
93100 Kuching
Maleisië
Tel: 00 60 082 423 111 Fax: 00 60 082 426 169
Dag 3 ,
Woensdag 18 Oktober: Kuching
Wake up call (weet ik even niet).
Na het uitstekende ontbijt, met de mogelijkheid om zelf sinaasappels uit te persen, gaan we richting Bako natuurreservaat. Ongeveer ¾ uur rijden en 20 minuten varen.
Als we op het strand uit de boot stappen zien we meteen al een groot wild varken.
Bearded Pig
Another Pig
We kunnen kiezen voor een lange of een korte jungle tocht. Ger en ik en Ben en Annett blijven bij Martin om de kleine jungle tocht te doen. De rest gaat met Alvin mee om de grote jungle tocht te doen
Bij het restaurant in het park zitten een stel baardapen ons al op te wachten. Aangeraden wordt om alles goed vast te houden, want de apen zijn heel brutaal. Er loopt een aap met een jong onder z’n buik. Heel leuk om te zien.
We beginnen de tocht en komen gelijk al een mooie groene slang tegen, die naast het pad op een tak ligt. Het blijkt een giftig soort adder te zijn. We kunnen hem wel mooi fotograferen, ikke niet dus. We hebben op dringend aanraden van Martin en Alvin allemaal een forse hoeveelheid water bij ons. Dit blijkt later ook absoluut noodzakelijk. Wij gaan de kleine jungle tocht doen . Klein rondje om het park heen. We gaan langs de chalets die er staan. Je kunt ze huren en dan van hieruit Jungle tochten gaan maken. Overal zie je makaken klimmen en vlooien.
Daarna lopen over een pad naar de Mangrove bomen. Daar zien we een grote neusaap in de boom. Hij heeft een witte lange staart en een grote neus. De probiscis apen, langneus apen. Die zijn vernoemd naar ons, Nederlanders: orang belanda, omdat we rood zijn en een grote neus hebben. ...
Hij eet de bladeren van bepaalde bomen en daardoor heeft hij de hele dag een erectie. Dus mannen als je ergens last van hebt doe de apen na en eet die bladeren. Msschien helpt het wel hihi.
Omdat het nog eb was konden we even naar de rotsen lopen . Tusen de bomen door zag je de krabbetjes uit de grond komen. Het zou niet lang meer duren of het was vloed. Je zag het water langzaamaan stijgen. Met ons kleine groepje zijn we weer terug gelopen en de mannen gingen een paadje in om de apen wat beter te zien.
De anderen waren de grote jungle tocht gaan doen en hebben het ook naar hun zin gehad. Veel natuur gezien. Het was wel klimmen en klauteren. Je moet goeie schoenen aan doen anders kom je er niet zeiden ze.
Nico heeft nog eens geluk gehad want hij was bijna in een ravijn gevallen. Goeie beschermengel bij zich.
Een paar van deze groep ging met het bootje terug richting kantine en de rest ging weer terug lopen. Het was bloedje heet. Veel drinken anders dan droog je uit vooral als je dat nog niet gewend bent die warmte. Toen ze allemaal terug waren hebben er een paar een lunch genuttigd. Wij hadden wat drop en gemengde snoepjes bij ons. Een andere gids die toevallig ook uit nederland kwam en al jaren daar woonde hoorde dat en kwam bij ons de dropjes uit de zak pikken. Was lang geleden zei hij dat ie drop had gehad. Hij genoot er dus ook enorm van.
Na de lunch zijn we weer richting bootjes gelopen en zijn terug gevaren. Een heerlijk briesje waaide er op de zee dat welkom was.
Het was een hele ervaring daar in die jungle. Was een leuke dag.
's Avonds hebben we heerlijk gegeten met Ger en Noor bij James Brooke. De vis smolt op je tong. Heel langzaam druppelden de rest van de groep ook bij het restaurant binnen.
Nouja binnen. Het was een open restaurant. Iedereen kon zo erdoorheen lopen. Zag er ook heel gezellig uit moet ik zeggen en lekker eten. Goed verzorgd en.... Goedkoop. Voor maar een paar Ringgits hadden we gegeten en gedronken
(5 euro's pp) Het duurst was het bier. Het is ook een moslim land dus geen alcohol. Althans duur alcohol voor de liefhebben.
Op tijd het bed in want we waren wel moe.
Dag 4:
Donderdag 19 Oktober:
Kuching - Batang Ai
Wake Up Call: 7 uur
Ontbijt: De inlandse mensen die zaten al aan een warme maaltijd. Moesten we niet aan denken. Hele borden vol. En dat op je nuchtere maag. Dat schijnen ze zeker 5 keer per dag te eten. Zaten wij daar met een geroosterd broodje met jam.
Ze hadden wel hele lekkere dingen maar niet voor mij zo vroeg op de ochtend..
De mannen konde er ook wel wat van .Die vonden de eieren en witte bonen e.d. wel lekker.
Na het ontbijt weer de bus in. We kregen 2 keer 3 kwartier om op te staan , koffers bij de deur en ontbijten. Het leek allemaal kort maar was heel goed te doen. Makkelijk.Maar deze keer lieten we de koffers staan en moesten alleen een grote tas met spullen voor 2 dagen meenemen want we gingen nar de Ibans en kwamen daarna weer terug om de koffers op te halen.
Eerst gingen we met de bus naar de Oerang Oetangs in Semenggoh.
Een reservaat waar nog verschillende Oerang Oetangs leefden en die bijgevoed werden door de mensen met allerlei vruchten. En we krijgen de hele groep te zien bengelend aan de bomen. Leuk gezicht.
Deze opzichter deed een poging om de oerang oetangs te roepen maar die zaten ,
bleek later op een andere plaats.
En wij maar zelf als een stelletje apen wachten
totdat ze komen
Hingen ze toch vooraan bij de ingang, hahaha
Daarna vervolgen we onze weg weer en gaan nog ergens lekker koffie drinken en daarna gaan we richting Ibans.
Op weg naar de Ibans, de koppensnellers.
Samen met Robin, Tamara, Ger & Noor en Willem, Grean en
Marian. De rest bleef in het Holiday Inn hotel.
Schijtluizen , die durfden niet.
Ze zouden eens hun hoofd achter moeten laten.
Door de Jungle heen over de Skrang met een longboot. Was wel lekker spannend. Je weet nooit wat je tegen komt. Duurde bijna een uur.
Push Here
Na 1 uurtje varen maar meteen een bad genomen in de stromende rivier waar ook de Ibans aan het baden waren. En de was deden en tanden aan het poetsen waren.
Alles deden ze erin.
Na een lekkere maaltijd , 
bereidt door Alvin Danker onze maleisische gids gingen we op bezoek bij de Ibans. Kijken wat zij voor ons in petto hadden. Deze Ibans waren vroeger Koppensnellers.
Er hingen nog een paar doodskoppen aan het plafond. Alleen in tijden van oorlog mochten ze nog koppensnellen. Vroeger kregen de mannen als ze een kop hadden gesneld een tattoe. Ze hebben er een op hun keel. Lijkt me een pijnlijke zaak.
Ze voerden voor ons een dans uit en daarna mochten de gasten meedoen. Kijken of wij ook wel zo lenig waren.
Push here
dit was ons bed in het guesthouse Veranda van het Longhouse
Dit Longhouse bestond uit 23 Families. De snoepjes en kadootjes die we mee hadden genomen werden dan ook netjes tussen deze families verdeeld.
Hilton Batang Ai
Batang Ai
Maleisië
Tel: 00 608 358 4388 Fax: 00 608 358 4399
De rest van de groep verbleef in dit hotel
Dag 5:
Vrijdag 20 Oktober , Batang Ai
Maar de volgende dag zijn ze al heel vroeg op pad gegaan om te komen kijken naar de plaats waar wij verbleven. Ze mochten ook meegenieten van de dansen en zelf ook een poging wagen . Later mochten we op de blaaspijp blazen. De vrouwen hadden natuurlijk gewonnen. Hadden het meeste raak geschoten.
Zie je de tatoe op zijn keel
De Ibans maakten ook zelf rijstewijn. Samen brachten we een dronk op ze met de woorden oeoeoeoeoeoeoeoeaaaaaaaaaa en dat 3 keer.
Ze hadden ook een paar rubberbomen.
Onze chauffeur Mohammed had een heerlijke lunch gemaakt. Wilde meteen zijn recepten hebben. Keilekker. mmmmmmmmmmmmmmm
Daarna moesten we weer met de longbootjes terug naar de bus. Onderweg begon het te regen. De moesson, jaja we zullen het meemaken. Het kwam met bakken de hemel uit en wij zaten daar drijfnat te worden. Moesten wel lachen . Moeten wij dat weer meemaken. Had ook wel iets.
Drijfnat de bus in en we hadden niks droogs meer.
Zo kan je ook in bad
Met de bus ongeveer 1 uurtje gereden , misschien iets meer. Toen moesten we nog een keer met een boot mee om bij het hotel te komen.
Hilton Batang Ai is fantastisch gelegen. Uitzicht over het stuwmeer, rode rotseilandjes steken boven het water uit en om het meer heen is er niets dan groen te zien. Het hotel is opgebouwd uit een aantal luxe Longhouses. Het zelfde principe als de traditionele maar dan in een modern Hiltonjasje gestoken
Ik ben vroeg in bed gedoken omdat ik nogal een buikpijn had en de rest is lekker gaan eten. Ik geloof buffet. Alles wat we bij ons hadden aan kleren hing te drogen zodat we de volgende dag toch wat droogs aan hadden.
Dag 6:
Zaterdag 21 Oktober
Batang Ai - Kuching - Kuala Lumpur
Wake Up Call 06.15 uur
Weer een heerlijk ontbijt. Daar kunnen ze wel wat van. Heel veel keuze.Om 7.45 uur zouden we weer met de boot terug vertrekken naar het vaste land.
Het regende weer en ze wisten niet of het nog lang zou duren .
Als het met bakken de hemel uit komt duurt het maar een half uurtje en als het langzaam begint dan kan het weleens heel lang gaan duren.
Dus wisten we nog niet veel. Maar we zaten toch overdekt in het bootje, wel een beetje benauwd maar alla. Allemaal weer in de bus en op weg naar het hotel in Kuching om onze koffers weer te pakken en iets anders aan te doen.
Onderweg hadden we nog een koffie stop en de volgend stop zouden we ergens eten. Martin had van te voren gebled dat we eraan komen en dan zou het eten klaar staan. Bij een waterval hebben we chinees gegeten. Eerst nog naar de waterval gekeken en Ilse en Peter hadden zich bij een groepje zingende mensen geschaard. Peter deed nog even mee op een gitaar van een van de mensen. Ze vonden het geweldig.
Push Here
Ook nog even een statieportret
Na het eten op weg naar het hotel en dan naar het vliegveld om naar Kuala Lumpur te vliegen. Op het vliegveld aangekomen moesten we afscheid nemen van Alvin en de chauffeur. Niemand wilde een praatje houden . Nico bood zich toen maar aan om het te doen. We hadden 2 enveloppen gemaakt . 1 Voor Alvin en een voor de chauffeur. Alvin deed nog een paar liedjes zingen voor ons. Hij had een goeie stem . Wie weet wordt het nog wel wat met deze man.Kunnen wij alvast zeggen dat wij hem allang kennen.
Daarna nog een groepsfotootje gemaakt en op naar het vliegtuig.
Om 16.30 uur ingecheckt en om 17.50 uur vloog het vliegtuig naar KL
Op naar het Swiss Garden Hotel in Kuala Lumpur
117, Jalan Pudu
55100 Kuala Lumpur
Maleisië
Tel: 00 603 2141 3333 Fax: 00 603 2141 5555
We kwamen om 22.00 uur aan in het hotel midden in de stad. Super de luxe hotel. Het bandje speelde en we werden welkom geheten door een manager. We kregen een lekker welkomsdrankje en onze sleutels werden uitgereikt. Wij kregen kamer 619.
Wij zijn lekker in bed gedoken en Ger en Noor ook. Een paar van onze groep zijn nog een lekker sateetje gaan eten.
Dag 7:
Zondag 22 Oktober:
Kuala Lumpur
Swiss Garden Kuala Lumpur
Wake Up Call om 7.30 uur
Vandaag na het weer voortreffelijke ontbijt zouden we een stadstour gaan maken.
Om de stad Kuala Lumpur te verkennen.
We hadden een nieuwe gids en nieuwe chauffeur. De gids heet Melvin en de chauffeur heette Dim.
We zouden vandaag de Batu Caves aan doen.
In de limegrotten ongeveer 11 kilometer buiten Kuala Lumpur bevind zich de Batu Cave.
Een Hindu tempel die je 272 treden omhoog moet klimmen. ppppfffttt En dat in die hitte.
Zat mensen die dat beklommen maar ikke niet. Slecht voor mijn hart hihi.
Het beeld dat ernaast staat is pas sinds begin dit jaar klaar. Hij is helemaal van beton met een dun goudlaagje erover. Ongeveer 42,7 meter hoog. Als je boven in de grot komt dan zie je allemaal hindu mensen offers brengen.
Dit was echt een heel indrukwekkend gezicht.
Ger moest dit toch even van dichtbij bekijken
Deze mevrouw heeft wel heeeeeeeeel erg lang haar. Zou ze geen koppijn krijgen ?
Het huis van de sultan
Museum waar je allerlei klederdrachten van verschillende rassen in Maleisie kan bekijken
We zijn nog langs de KL Tower gereden en Petronas Towers
|
Wetenswaardigheden van de Petronas Twin Towers:
|
| Aantal verdiepingen |
88 |
| Hoogte |
452 meter boven het niveau van de straat. |
| Aantal liften |
29 dubbeldecks in iedere toren |
| Locatie van de luchtbrug |
Op de verdiepingen 41 en 42 |
| Lengte van de luchtbrug |
58,4 meter |
| Hoogte van de luchtbrug |
170 meter boven de straat |
| Aantal roltrappen |
10 in elke toren |
| Roestvrij staal |
65.000 m2 |
| Aantal ramen |
32.000 |
| Vensterglas |
77.000 m2 |
| Staal |
36.910 ton aan balken, spanten en versterkingen |
| Beton |
160.000 m3 |
|
Ontwerp
Datum van oplevering |
Cesar Pelli & Associates (USA) i.s.m KLCC architecten
1997 |
| |
|
de KL Tower heel hoog (421 meter). Je komt tot een hoger punt dan in de Petronas Towers, waar je tot de loopbrug komt.
De toren is ook nog niet zo oud als menigeen denkt. Hij was pas in 1996 klaar en dient voor de telecommunicatie en dient als uitzendmast voor de tv.
"s Avonds hebben we heerlijk gegeten boven in de draaiende KL Toren
lees meer
Dag 8:
Maandag 23 Oktober 2006
Kuala Lumpur
Vanmorgen om 8.30 uur opgestaan. We mochten uitslapen want tot 16.00 uur vanmiddag zijn we vrij.
Nico voelt zich niet lekker, is ziek. Heeft een klein beetje gegeten en is weer naar bed gegaan. Goed dat we een vrije dag hebben. Rond 11.00 uur zijn wij de stad ingegaan. Francien ging niet mee. Ze wilde bij haar zieke mannetje blijven. Lief hé. Er waren nog veel winkels gesloten in verband met de festiviteiten hier van de Hindu en de moslims. Het was wel druk ook in het hotel, want veel mensen nemen nu vakantie. We zijn een paar grote winkelcentra ingegaan en hebben mooie sieraden gezien. Daarna nog een rugzak gekocht (discount gevraagd maar niet gekregen, is nu een sport) want eentje heeft het begeven.Bij Starbucks hebben we lekkere koffie gedronken en in een apotheek nog tijgerbalsem gekocht voor Nico. Rond 14.00 uur waren we terug in het hotel. Eerst de koffers opnieuw gepakt want het was een puinhoop. Daarna ons omgekleed en om 16.00 uur zijn we vertrokken naar Kuala Selangor, de vroegere koningsstad. Het is ongeveer 1½ uur rijden. We krijgen weer een fikse moessonregen te verwerken. We rijden langs palmboomplantages en rubberplantages. Van de vrucht van de palmboom wordt palmolie gemaakt, het wordt voor de cosmetica gebruikt, voor de industrie etc. De rubberbomen worden ingekerfd en de rubber druppelt in bakjes of zakjes die onder aan de boom hangen. Na een uurtje stoppen we en lopen een berg op. Hier leven erg veel apen. De eerste die we zien zijn de makaken, oftewel te “maffia”.
Ze zijn heel erg brutaal en je moet heel erg oppassen want ze willen wel eens bijten. Verderop komen we heel veel silver-leaf monkeys tegen. Deze zijn veel rustiger en komen uit je hand eten. Je ziet het, we hebben toch een speciale band met onze soortgenoten. Deze apen zijn anthraciet van kleur, maar hun jongen zijn lichtbruin. We zien hier veel meer apen dan we in Zuid-Afrika in 3½ week hebben gezien.
Als we terug zijn van de berg rijden we naar de rivier en gaan daar dineren in een seafood-restaurant met uitzicht op de rivier. Het was een beetje rommelig maar wel lekkere vis gegeten. Kreeft, garnalen, inktvis. Lekker lekker lekker.
Rond 20.00 uur zijn we vertrokken naar Kampung Kuantan, Kuala Selangor. Hier krijgen we weer een zwemvest aan en stappen we in kano’s en varen naar de mangrove om de vuurvliegjes te bewonderen. Er zitten er duizenden in de mangrove en de mannetjes geven het licht af om de vrouwtjes te lokken. Het is heel typisch, maar het gaat synchroon. Het is net of er kerstverlichting in hangt (misschien is het wel zo????).
Onze kanoman vangt een vuurvliegje en zet dat op Nico zijn hand. Het blijft goed zitten en Nico kan het mooi filmen. Hij had gehoord dat niemand dat lukt, dus het was een uitdaging voor hem. Is dus mooi gelukt.
Na een half uurtje varen we weer terug. We gaan de bus in en rijden terug naar het hotel waar we om 22.30 uur aankomen. We gaan de koffers dicht doen en dan slapen want morgen gaan we weer verder.
Dag 9:
Dinsdag 24 Oktober 2006
Kuala Lumpur - Cameron Hooglanden
Om 8.00 uur zijn we vertrokken uit Kuala Lumpur.
Martin vertelt het een en ander over wat we gaan doen en ook over West-Maleisië. In West-Maleisië leven 18 stammen onderverdeeld in 3 groepen, waarvan 1 de Orang Asli.
Onderweg zien we niets dan palmolieplantages. In deze plantages leven 3 diersoorten: ratte, slangen (de zwarte cobra) en uilen.
In Tapak hebben we een koffiestop. Om 10.15 uur vertrekken we weer. We gaan kijken bij een mandenmakerij.
De vrouwen vlechten manden van bamboe. Dat wordt eerst gespleten en dan worden er fijne repen van gesneden, heel dun. De vrouwen werken met z’n vijven aan zo’n mand. De bodem wordt apart gemaakt, iemand anders vlecht het onderste gedeelte, weer een ander het bovenste gedeelte en de laatste werkt de mand af. Ze kunnen zo’n 30 manden per dag maken en krijgen 1 Ringit per mand. Ze worden gebruikt als fruitmand.
We bewonderen hier ook een oude vrachtauto merk …………….. Het is mooi om te zien.
Daarna gaan we weer verder. In Tapah klimt een smalle weg met mooie vergezichten naar het hoogland dat genoemd is naar de Engelse cartograaf William Cameron. In 1885 was hij naar deze streek gekomen die ongeveer 180 km. ten noorden van de hoofdstad ligt. Toen hij terugkwam vertelde hij over het prachtige plateau. Vanaf de vroege jaren 30 in de 20ste eeuw werd het gebied ontsloten. De weg slingert 90 km. lang omhoog naar de 2000 meter hoog reikende Cameron Highlands en er zitten 654 bochten in. Het is prachtig. We stoppen bij de Lata Iskandar Waterfalls. Daar is een klein marktje met souvenirs en inheems fruit. Onderweg hebben we een drakenfruitplantage gezien en hier liggen de vruchten. Ze zijn rood en zien er ongeveer uit als een ananas.
Dragon Fruit
Ze samen zoet-zuur. Ook zien we hier de Peteh-bonen. Dat zijn grote groene bonen en de bevolking eet ze met sambal. En Bamboe Shoots. De boven kanten van de bamboe die wordt geschild en in gerechten verwerkt.
Peteh Bonen
Bamboe Shoots
Daarna gaan we weer verder en onderweg zien we de eerste huisjes van de Orang Asli. Dit zijn de oorspronkelijke bewoners van Maleisië. Ze leiden nog een semi-nomadisch leven. We stoppen bij de oorspronkelijke rieten huisjes.
Din, onze chauffeur, wil wel eens een shagje proberen, Samson halfzware. We hebben wel gelachen. Hij vond het echt niet lekker. Hij zag dat Nico andere shag had en hij dacht dat die lekkerder was. Niet dus. Het was zware Van Nelle. Langs de weg staat een kraampje met de wilde gemberplant en bamboescheuten. In het dorpje staat de stamoudste ons op te wachten. Hij geeft een demonstratie blaaspijp schieten en wij mogen het ook proberen. Daarna gaat hij spelen op een soort blokfluit maar dan door zijn neus. Op een gegeven moment stopte hij met spelen en vroeg om een sigaret want hij had geen lucht meer.
Daarna kon hij weer spelen. Dat was lachen geblazen. We mochten ook in de huisjes kijken. Dit zijn huisjes op palen van bamboe. Er staat niets in en er ligt alleen wat troep. Dat de mensen zo kunnen leven maar ze zijn gelukkig. Zo te zien zijn ook wel verslaafd.
Na een half uur rijden we weer verder. Na de bananenbomen en palmen die je in het laagland tegenkomt zien we hier door de klimaatsverandering de majestueuze boomvarens en bamboebossen. Koude lucht komt vanaf de Titiwangsabergen. In het hoogland zien we heel veel theeplantages. In het hoogland verbouwen ze de zwarte thee en in het laagland de groene thee. We beleven hier een klimaatsverandering
In Brinchang zien we het in de typische Engelse landhuisstijl gebouwde Ye-Olde-Smokehousehotel. Hier kan men de overheerlijke Engelse scones eten.
In Tamarata maken we om 13.30 uur een stop voor de lunch. Hier hebben we lekkere kip gegeten met frietjes. Robin zou hier bestellen voor Tamara en hemzelf. Hij wilde 1 portie nuggets (dat zijn 6 stukjes) maar de verkoopster begreep hem niet zo goed. Hij zei 6 stuks. We hebben echt gelachen want hij kreeg 6 porties (dus 30 stukjes). Kon hij mooi uitdelen.
Ook bezochten wij een chinees restaurant waarvan de eigenaar 20 jaar geleden in Nederland heeft gewoond. Hij had er een Karaoke apparaat staan waar de Nederlanders mee konden zingen. Robin had van te voren een grote mond. Van ïk ga daar wel een even zingen “. Maar als het puntje bij paaltje kwam durfde hij niet.
Om 15.00 uur vertrekken we weer en het was de bedoeling dat we naar de vlindertuin zouden gaan. Maar de Ramadan is afgelopen en de moslims vieren vandaag het suikerfeest. Vandaar dat het hartstikke druk is op de weg. Het duurt zeker een uur voor we er zijn dus hebben we besloten om niet te gaan maar door te rijden naar ons hotel.
Het is het Strawberry-Park Resort en wij logeren in kamer 642. Heel groot en mooi in oud koloniale stijl. We hebben eerst koffie gedronken en toen naar de kamer. Ondertussen is het weer gaan regenen en onweren. Om 19.00 uur zijn we gaan eten. Ze staan hier bekend om de aardbeien dus we hebben een lekker ijsje met aardbeien op. We misten wel de slagroom. Het was erg gezellig en veel gelachen. Zeker met Robin. Het is een echte “gladiool”.
Om 23.00 uur zijn we naar de kamer gegaan want morgen gaan we weer verder.
Strawberry Park
Lots 195 & 196, Tanah Rata
Cameron Highlands
Maleisië
Tel: 00 60 5 491 1166 Fax: 00 60 5 4911 949
Woensdag 25 oktober 2006
Cameron Hooglanden - Pangkor Island
Pangkor Island
Teluk Belanga, Perak
32300 Pangkor Island
Maleisië
Tel: 00605-6851091 Fax:
Vanmorgen om 7.00 uur opgestaan want om 8.30 uur vertrekken. We gaan vandaag een theeplantage bezoeken. We rijden nog verder de bergen in omhoog naar het plateau waar de theeplantages zijn. Onderweg weer heel veel palmolieplantages en rubberplantages. Ook heel veel bloemen- en plantenkwekerijen. We zijn nu ongeveer 1.650 meter boven de zeespiegel. We stoppen onderweg om over te stappen in een schoolbus, want onze bus is te groot. Het is een heel oud vehikel.
Als je je hand tegen de zijkant drukt duw je er door heen, zo rot is de bus. En hier moeten schoolkinderen mee vervoert worden. Zo ver al je kunt kijken zie je theeplantages. In een zijdal van de rivier de Boh bezoeken we de Boh Thea Estate. We hebben weer pech want in de fabriek wordt niet gewerkt. Ook weer vanwege de festiviteiten van de suikerfeesten. We kunnen wel even de fabriek in om te kijken. Het is allemaal heel oud maar werkt wel. Ook het laboratorium. Iets voor Nico misschien??? Hier werken ze ook nog op typemachines en telmachines die je met de hand moet voortbewegen.
In het theehuis hebben we thee gedronken. Het was maar een slap bakkie. Toen nog even de winkel in. Francien heeft wat thee(theechino) gekocht. Daarna weer de schoolbus in terug naar onze eigen bus. We moeten ongeveer 2 à 2½ uur rijden.
En we waren helemaal niet moe. Hoe kom je erbij
Het is ondertussen weer gaan regenen. Als we de bergen met zijn haarspeldbochten uit zijn komen we in het gebied waar het marmer wordt gehakt. Je kunt het ook zien aan de bergen. Ook weer veel rubberplantages.
Rond 12.30 uur zijn we in Batu Gajah waar we stoppen voor de lunch. We hebben wat gegeten en even gewinkeld. Het gaat weer regenen. Om 13.30 uur vertrekken we naar Lumut. Onderweg veel vijvers, een overblijfsel van de vroegere tinwinning en tinmijnen.
Om 14.45 uur komen we aan in Lumut en moeten we wachten op de boot naar Pangkor Eiland. Om 15.45 uur kunnen we de boot op. We zien bijna niets want het blijft regenen en het is zwaar bewolkt. Rond 16.30 uur komen we op Pangkor aan. Een bus brengt ons naar het Pangkor Island Beach Resort. We worden verwelkomd met muziek en een drankje.
Wat een welkom he. Geweldig
We zien de eerste Hornbill’s al. Als we onze sleutels hebben gaan we naar onze kamer. Wij hebben kamer 253 en Nico en Francien 252.
Om 18.15 uur gaan we naar het zwembad want dan worden de Hornbill’s gevoerd. Nu kunnen we ze goed zien. Het zijn prachtige vogels. Ondertussen is het droog geworden. Om 19.00 uur gaan we eten. Het is buffet. Lekker gegeten en wat gedronken en zitten kletsen met Tamara en Robin en Marian en Fred. Rond 23.00 uur naar bed want we zijn moe.
Donderdag 26 oktober 2006
Vanmorgen hebben we uitgeslapen. Om 8.30 uur zijn we op ons gemakje gaan ontbijten. Lekker buiten. Heerlijk. Het is nu al warm en erg vochtig. Om 10.00 uur gaan we een city-tour maken. Langs het strand zien we de visserswoningen. Sommige staan op palen in het water. We gaan eerst naar een botenmakerij.
Hier werken ze met 5 personen aan de boot totdat hij zover is dat de kajuit en dergelijke erop gebouwd kan worden. Daar doen ze ongeveer 5 maanden tot een half jaar over. Dan wordt op een andere plaats de kajuit en dergelijke erop gebouwd. Ze kosten ongeveer 50.000 Ringitt. We gaan nu lopend naar de visafslag. Onderweg zien we een groene adder. Niet erg groot maar giftig. Bij de visafslag zit een vrouwtje visjes schoon te maken.
Er ligt allerlei vis in bakken en buiten ligt vis te drogen. Gedroogde vis kan langer bewaard worden. Binnen is een ruimte waar vis wordt gemarineerd en daarna gaat het 20 minuten de oven in. Het is een soort haring in tomatensaus (wat een fantasie). Er is ook een winkeltje waar van alles te koop is. Hier heb ik voor het eerst (en laatst) van mijn leven vischips geproefd. Het is flauw van smaak en taai. Het is geen aanrader. Daarna door een Chinees dorp gereden. Je weet niet wat je ziet. Overal ligt vis te drogen en allemaal eettentjes. Peter zegt: de mensen zeggen geen “goede morgen” maar “wat eten we”. Van hieruit naar de Chinese Tempel. Heel erg mooi. We moesten onze schoenen uit doen en dan mochten we naar binnen. Er staat een spijkerstoel.
Alleen de mannen mogen hier op gaan zitten. Als je ziek bent en je gaat erop zitten dan gaat de ziekte weg. Als je het geloofd is het goed. Wat hebben wij toch sterke kerels hé.
Er is ook een vijver en er zitten hele grote vissen in. Het zijn kooikarpers en een soort meerval. Ze zijn heel erg groot en wegen wel 70 kg. Martin gaat ze voeren. Wat een beesten en “wat hebben ze een grote mond”.
Dan gaan we naar de ruiïnes van Kota Belanda, en van de Hollandse forten. Dit wordt in stand gehouden van het geld uit de tinwinning.
Daarna naar de stad even “flappen tappen” en terug naar het resort. De rest van de dag zijn we vrij. Francien voelt zich niet zo lekker en wij gaan lekker aan het strand en zwembad liggen. Het is erg heet. Na ½ uur gaat het een beetje regenen en waaien. We gaan lekker in het zwembad aan de bar zitten. Het is hier echt het Zwitserleven gevoel. Een paradijs op aarde.
Het was weer snel droog en het zonnetje ging weer schijnen. We hebben de hele middag lekker liggen luieren. Op het strand een klein hapje gegeten.
Om 17.00 uur zijn we naar de kamer gegaan. Lekker gedouched. Om 19.00 uur zouden we gaan eten maar Nico, Francien en Ger voelden zich niet lekker en zijn op de kamer gebleven. Toch iets verkeerds gegeten!!!! Noor is alleen gaan eten met Tamara en Robin en Marian en Fred. Sterke vrouw. Weer lekker gegeten.
Om 22.00 uur naar de kamer koffer weer pakken want morgen is het weer vroeg dag.
Vrijdag 27 oktober 2006
Om 6.15 uur ging de wekker af want we moeten om 7.45 uur met de boot mee. Rond 9.00 uur zijn we weer op het vaste land. Daar staat de bus weer klaar en vertrekken we naar Penang. Onderweg stoppen we bij een palmolieplantage. De bomen komen uit Brazilië. Na 3 jaar krijgen de bomen vruchten. Ze worden gedragen door de onderste palmbladeren. Als ze rijp zijn worden de bladeren met en lange stok afgesneden en ook de tros met vruchten.
Het lijkt net een grote ananas maar tussen de blaadjes zitten de vruchtjes. Binnen een dag (24 uur) moeten ze verwerkt worden. Het buitenste gedeelte van de vrucht (het rode gedeelte) wordt geperst en wordt onder andere gebruikt voor voeding en cosmetica. De binnenste pit wordt gebruikt voor dieselolie en voor de industrie. De bladeren worden gebruikt voor de veevoederindustrie. Je moet heel goed opletten waar je loopt want onder de gedroogde bladeren op de grond kunnen slangen zitten. De zwarte cobra.
Onderweg wordt er nog een keer gestopt om koffie te drinken. Rond 13.30 uur zijn we in Penang. Het eiland is ± 286 km²
groot. Van noord naar zuid is het 20,3 km. en van oost naar west 10.km. Er wonen ongeveer 650.000 mensen op het eiland waarvan het merendeel in Georgetown. De tolplichtige overtocht naar het eiland gaat via een veerboot of over de Penang Bridge. Wij gaan over de brug. Deze brug is in 1985 gebouwd en met zijn lengte van 13,5 km de langste brug van Zuidoost-Azië. Deze ongelooflijke dure brug moet het 400 jaar uithouden en is bestand tegen aardschokken van een kracht van 7,5 op de schaal van Richter. Het eiland ligt aan de Straat van Malaka.
We logeren in de plaats Georgetown in het Bayview Hotel. Een heel mooi hotel met mooie kamers. Wij zitten op de 15e verdieping, kamer 1515. Mooi uitzicht over de stad. 
Bayview Hotel Georgetown Penang
25-A, Farquhar Street
10200 Penang
Maleisië
Tel: 00 604 263 3161 Fax: 00 604 263 412
Georgetown is een cultuurhistorische stad en heeft, in tegenstelling tot Kuala Lumpur, het koloniale verleden niet weggemoffeld achter nieuwe architectonische gebouwen.
We namen afscheid van onze Maleisische Gids en ook onze chauffeur die als toe gift ook nog een liedje zong
Om 15.30 uur hebben we een tocht met de riksja. Buiten stonden ze al te wachten. De ene nog mooier opgedoft dan de ander.
Ger had er eentje met disco. We gaan eerst in kolonne door de stad. Een mooi gezicht. Ze kijken nergens naar en rijden gewoon tussen de auto’s door. Het blijkt wel dat ze dat hier gewend zijn want anders hadden ze ons allang omver gereden. We gaan eerst naar Fort Cornwallis aan de huidige Kedah Pier. Hier staat de Serie Rambai, het kanon, gegoten in Nederland, dat Francis Light met zilveren munten liet vullen en afschieten op de jungle. Met het afschieten van deze volle lading aan loonvoorschotten lukte het om zo arbeidskrachten te motiveren tot het bouwen van de vesting; op zoek naar de munten rooiden de sepoys (Indiase gevangenen) stukje bij beetje het oerwoud.
Dichtbij Fort Cornwallis staat de 18 meter hoge Clock Tower (klokketoren) die in 1897 is geschonken door de Chinese miljonair Cheah Chin Gok.
Daarna gaan we naar de oude Chinese wijk aan de Penkalan Weld (de Weldkade). Hier wonen de Lim- en Chewclans in paalwoningdorpen boven het water.
De “hoofdstraat” is een brede houten steiger met aan beide kanten woonhuizen en winkeltjes. Leden van andere clans zijn hier niet welkom maar toeristen mogen hier wel komen. Je weet niet wat je ziet. Als je binnen kijkt zijn de huizen best groot en redelijk netjes. Elk huis heeft ook zijn eigen altaartje.
In het water is het best een rotzooitje en het ruikt ook niet zo fris. Natuurlijk zit er ook allerlei ongedierte en onder de huizen leven de varanen.
Van hieruit naar het religieuze centrum van de Indiase Hindoes de Sri-Mariammantempel uit 1883. Het is gewijd aan de moeder van alle goden Sri Maha Mariamman.
Dan naar het ongetwijfeld mooiste clanhuis van Penang de “Khoo Kongsi”. Het pand werd in 1902 gebouwd in opdracht van de familie Khoo, invloedrijke “Straits Chinese”. Dat was voor de tweede keer om dat de eerste kongsi uit 1898 kort na de inwijding in vlammen was opgegaan. Het fijn vervaardigd beeldhouwwerk en de draken op de nog van het dak zijn vervaardigd van porselein, hout en graniet en de dakbalken zijn verguld. Dit is uniek voor Maleisië. We krijgen hier uitleg hoe de clam in elkaar zit. Het is een schitterend gebouw.
Langs een Boedhistische tempel die ook weer rijkelijk is versierd. We werden hier gezegend of hoe zeg je zoiets, we kregen een rode stip op ons voorhoofd.
Daarna terug naar het hotel. Het was een mooie en leuke rit. We hebben veel gelachen.
Om 19.00 uur zijn we gaan eten. We treffen Robin en Tamara weer en ook Ben en Annette schuiven aan. We zijn eerst buiten gaan zitten maar zijn toch maar naar binnen gegaan want het werd weer donker. Binnen hadden ze een mooie tafel gedekt voor ons. We hebben heerlijk gegeten. Ribeye.
Na het eten nog door de hoofdstraat gelopen. Was erg druk. 
De mannen in de straat waren met bierdopjes aan het
dammen
_resize.JPG)
